  Şafak : Gündoğumundan önceki aydınlık |
| Şebnem: Çiğ, gece nemi, jale |
| Şelale: Büyük çağlayan, çavlan, akarsunun yüksekten yere düştüğü bölümü |
| Şermin: Utangaç |
| Şiir: Zengin sembollerle uyumlu seslerle ortaya çıkan edebi anlatım biçimi |
Şirin: Cana yakın, sevimli |
| Şölen: Eğlence, kutlama, şenlik |
| Şule: Alev, ateş alevi |
| Taçnur: Mutluluk |
| Tamay: Sabırlı, dayanıklı |
 Tamay: Dolunay |
| Tamer: Tam erkek |
| Tan: Şafak vakti |
| Tanay: Şafak ve ayın birarada olması |
| Taner: Aydınlık erkek |
| Tarık: Sabah yıldızı |
| Tayfun: Çok zorlu bir fırtına |
| Tekgül: Durgun – Kendi halinde sessiz |
| Tennur: Yüksek, ulu |
| Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı |
| Tilbe: Put – Güzel kadın |
| Tolga: Bir tür savaş başlığı, kask |
| Tolunay: Dolunay |
| Tuba: Sanat eseri yaratan – Yapan , oluşturan |
| Tuğçe: Dakikanın altmışta biri |
| Tunay: Mehtap, ay ışığı, gece görülen aydınlık |
| Tutku: İradeyi aşan güçlü coşku, ihtiras |
| Uçar: Sezgi, anlayış, dikkat |
| Uçhan: Sert, çatık kaşlı veya Aslan |
| Uçkan: Allah’ın kulu |
| Ufuk: Yerle göğün birleşmiş gibi göründüğü sınır |
| Uğur: İyilik müjdesi, nesnelerde varolduğuna inanılan iyilik kaynağı |
| Uğuralp: Dünya,varlık |
| Uğurcan: Doğruluk gösteren-Adaletli davranan |
| Ulaç: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan |
| Ulaş: Çok övülmüş,methedilmiş |
| Ulunay: Dürüst,güvenilir |
| Umay: Üzerinden geçtiği kişilere mutluluk getirdiğine inanılan kuş, Devlet kuşu |
| Umur: Görgü, tecrübe |
| Umur: Görgü, deneyim |
Yorumlar